کی میگه نی‌نی (عروسک) فقط واسه دختراس؟؟ من خودم با اینکه کلی آقاپسرم، ولی خیلی نی‌نی‌هامو دوست دارم، کلی باهاشون بازی می‌کنم… البته من خودمم کلی واسه خودم نی‌نی‌ام و مامانم با من بازی می‌کنه ) چه کنیم دیگه… تو این دنیا هرکی اسباب‌بازی یکی دیگه‌س…. اینجوریاست دیگه….

محرم امسال هم مثل سال قبل رفتیم مراسم بزرگداشت حضرت علی‌اصغر، با این تفاوت که امسال به‌غیر از من و ملیکا و خاله‌فاطمه، یه نی‌نی دیگه هم باهامون اومده بود (والبته یه مامان دیگه ) یعنی علی‌کوچولو و خاله‌سلاله

اینم از عکساش::

[ملیکا رو نداشتم عکس ازش، نذاشت ازش بعکسم:( ]

محمدصدرا:

علی:

در ادامه هم می‌تونید عکس‌های نی‌نی‌های دیگه‌ای که اومده‌بودن رو ببینید…

از لذت‌بخش‌ترین لحظات دنیای مادرانه، خنده‌های گاه و بیگاه، خنده‌های ناگهانی، لبخندهای پرمعنا و احساس…

دیم دام دارام دارام دام……

بالاخره این دایی جان ما داماد شد… البته قبلش عاشق شد… خوب دیگه… بالاخره ماهی‌ها هم عاشق می‌شوند دیگه…. دایی‌جان، زن-دایی‌جان، مبارکتون باشه خیلی زیاددددددد….  :-*  :-*

بازی با تلفن یکی از سرگرمی‌های محمدصدراست، تلفن رو برداره و مدام حرف بزنه پشت سر هم، البته به زبون خودش… برای اینکه تلفن اشغال نشه، از پریز بیرون می‌کشیم تلفن رو، اونم یاد گرفته و میره رو میز تلفن، دوشاخه رو برمیداره و می‌خواد بزنه به پریز… امااااااااااااااا پریز برق و تلفن باهم همسایه هستن…. و این میشه بازی خطرناک…..

پسرک چند روزی که باباش نبود دلتنگی می‌کرد… گوشی تلفن رو که برمی‌داشت شروع می‌کرد به «الو.. بابا… »گفتن… مریض شد، تب نکرد، اما بدجور سرما خورده و سرفه‌هاش حالمو میگیره… شبها راحت نمی‌خوابه هنوز هم… حتی حالا که باباش یه روزه برگشته… بردیمش دکتر، بهش آموکسی‌سیلین داد… و یه شربت دیگه.. این یعنی اینکه دوری یه‌جورایی چرک کرده توی بدنش…. هنوز هم سرفه می‌کنه، هنوز هم سینه‌اش خرابه، این یعنی هنوز هم دلتنگه، دلتنگ بابایی که وقتی در سفر نیست، خانه نیست….، وقتی خانه هست خواب است، وقتی خواب نیست، اوهم مریض است…. کاش هرسه زود خوب بشیم و برگردیم به روال عادی زندگی…  کاش این دلتنگی‌ها تموم شه زود….

همیشه، از وقتی محمدصدرا خیلی کوچیک بود، عاشق لحظات خوابش بودم، نه اینکه بخوابه و آروم باشه.. یه جور معصومیت خاصی توی چهره بچه‌هاست، وقتی خوابن… وقتی رگه شیر، از کنار دهنش جاری میشد و روی صورتش جوی کوچیک شیر جاری می‌شد کیف می‌کردم، حتی گاهی، خودم قطره‌های شیر رو عمدا میریختم کنار دهنش، تا روی صورتش جاری بشه… حالا هنوز هم بعد از یک سال و خورده‌ای… وقتی شیر از دهنش بیرون می‌زنه و خواب میره… هنوز هم کیف می‌کنم…

دغدغی…دقدقیه ابووهه…الوالو…اوواوواوواوو ..اوواوو …دی‌دی‌دی..آخ..دِدِ..اقدعدو دخه دغه اههههه ممممم ای ای ای  اپواپو…مَمَ.. الوالوالوییی غَدَغَدَ ددددددددد ادددد جغه جغه جغه ایییییییییی اپو اپو… اباوابواباو هییییییییییییییییی هههههههههه دخه‌دخه‌دخه…. کیه… الوالو  الوالو……. ااااااااااااا اد دددد

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
* تن صدا زیر، بم، آروم، بلند، خواهش، سوال، دعوا…. همه اینا هست…

وقتی مامان مریضه، کمتر میتونه با من بازی کنه، منم خوب حوصلم سر میره، داد میزنم سرش، دعواش می‌کنم، میرم سر کمدها و به تلافی کم‌توجهیش، همه‌چیو بهم میریزم… اونوقته که مجبوره بیاد پیشم… حتی شده بهم بگه چرا اینکارو می‌کنی؟؟ اما بالاخره پیشم که میاد…